Hajime Moriyasu Biografie

De carrière van de bondscoach van Japan chronologisch uitgelegd

Hajime Moriyasu is de bondscoach van het Japanse nationale voetbalteam, dat internationaal bekendstaat als de Samurai Blue. Hij is een van de belangrijkste figuren in het moderne Japanse voetbal, niet alleen vanwege zijn huidige functie, maar ook omdat zijn loopbaan de ontwikkeling van het Japanse voetbal zelf weerspiegelt.

Voor lezers buiten Japan is Moriyasu waarschijnlijk vooral bekend als de coach die Japan op het WK 2022 in Qatar naar beroemde overwinningen op Duitsland en Spanje leidde. Die resultaten verrasten veel internationale voetbalfans en veranderden de manier waarop men naar het Japanse voetbal keek.

Toch begon Moriyasu’s verhaal niet bij het WK 2022. Hij was speler in een periode waarin Japan nog bezig was om als voetballand op te komen. Hij maakte een van de pijnlijkste momenten uit de Japanse voetbalgeschiedenis mee, won grote prijzen als clubtrainer, coachte de Olympische generatie van Japan en werd uiteindelijk bondscoach van het nationale elftal.

In dit artikel wordt de carrière van Hajime Moriyasu chronologisch uitgelegd, met extra achtergrondinformatie voor lezers die minder bekend zijn met de geschiedenis van het Japanse voetbal.

Basisprofiel van Hajime Moriyasu

Als speler was Moriyasu een verdedigende middenvelder. Hij was niet het type speler dat vooral opviel door spectaculaire dribbels of veel doelpunten. Zijn kracht lag in het lezen van het spel, het beschermen van de verdediging, het bewaren van de balans en het ondersteunen van ploeggenoten.

Die speelstijl is belangrijk om hem als trainer te begrijpen. Teams van Moriyasu leggen vaak nadruk op balans, discipline, defensieve organisatie en collectieve verantwoordelijkheid. Hij wordt zelden omschreven als een flamboyante of emotionele coach. Zijn imago is eerder rustig, geduldig en methodisch.

1968: Geboren in Nagasaki

Nagasaki, Japan downtown skyline over the bay from above at dusk.

Hajime Moriyasu werd geboren op 23 augustus 1968 in Nagasaki, een stad in het westen van Japan.

Nagasaki is internationaal niet de eerste stad waaraan men denkt bij Japans voetbal. Steden als Tokio, Osaka, Yokohama en Saitama zijn bekender. Toch heeft ook Nagasaki, net als veel andere regio’s in Japan, een sterke cultuur van school- en clubsport.

Moriyasu groeide op in een tijd waarin professioneel voetbal in Japan nog niet bestond. De J.League, de professionele voetbalcompetitie van Japan, begon pas in 1993. Zijn jeugd speelde zich dus af in een heel ander voetballandschap, waarin honkbal veel dominanter was en voetbal nog bezig was om nationale aandacht te krijgen.

Late jaren zeventig en vroege jaren tachtig: zijn eerste voetbaljaren

Moriyasu begon als kind met voetballen in Nagasaki. Zoals veel Japanse spelers van zijn generatie ontwikkelde hij zich via lokale jeugdteams en schoolvoetbal, niet via een volledig professioneel academiesysteem zoals dat tegenwoordig gebruikelijker is.

Dit is belangrijk om te begrijpen. Tegenwoordig heeft Japan professionele clubacademies, nationale jeugdteams en een sterke ontwikkelingsstructuur. Maar toen Moriyasu jong was, werd dat systeem nog opgebouwd.

Zijn eerste voetbaljaren stonden in het teken van lokale teams, schoolcompetities en geleidelijke groei. Hij was geen wereldberoemde tienerster, maar bouwde zijn carrière stap voor stap op met discipline en doorzettingsvermogen.

1984–1986: voetbal op de middelbare school in Nagasaki

Moriyasu ging naar Nagasaki Nihon University High School, waar hij zich verder ontwikkelde als voetballer.

Schoolvoetbal heeft een bijzondere plaats in de Japanse sportcultuur. In veel Europese of Zuid-Amerikaanse landen loopt de route naar het profvoetbal vooral via clubacademies. In Japan speelde middelbareschoolvoetbal historisch gezien een veel grotere rol.

Veel Japanse spelers werden prof nadat ze zich hadden laten zien in schooltoernooien. Vooral het nationale kampioenschap voor middelbare scholen wordt in Japan breed gevolgd. Voor Moriyasu was deze periode een belangrijke stap richting seniorenvoetbal.

1987: overstap naar Mazda Soccer Club

In 1987 sloot Moriyasu zich aan bij Mazda Soccer Club.

Voor lezers die de Japanse voetbalgeschiedenis niet goed kennen: Mazda Soccer Club was de voorloper van Sanfrecce Hiroshima. Vóór de oprichting van de J.League waren veel Japanse voetbalclubs bedrijfsteams. Ze werden gesteund of beheerd door grote ondernemingen, en spelers hadden vaak een band met die bedrijven.

Dit was destijds heel normaal in Japan. Clubs verbonden aan bedrijven als Mazda, Mitsubishi, Yomiuri en Nissan vormden later een belangrijk deel van de basis van het moderne profvoetbal in Japan.

Door bij Mazda te gaan spelen, kwam Moriyasu terecht bij een club die later een belangrijke rol zou spelen in de beginjaren van de J.League.

Begin jaren negentig: Japans voetbal vóór de J.League

Om de carrière van Moriyasu goed te begrijpen, is het nodig om te weten hoe anders het Japanse voetbal vóór de J.League was.

Japan had zich nog nooit geplaatst voor een WK. Het nationale elftal was internationaal geen grote naam. Het clubvoetbal had nog niet de professionele uitstraling die het nu heeft. Veel talentvolle sporters kozen eerder voor honkbal, en voetbal moest nog vechten om publieke aandacht.

De oprichting van de J.League in 1993 veranderde veel. Voetbal werd zichtbaarder, professionele clubs kwamen in verschillende steden op, buitenlandse sterren werden aangetrokken en er ontstond een nieuwe voetbalcultuur.

Moriyasu behoorde tot de generatie die de overgang meemaakte van bedrijfsteams naar professioneel voetbal.

1992: speler van Sanfrecce Hiroshima

In 1992 werd Mazda Soccer Club onderdeel van de nieuwe professionele voetbalstructuur en veranderde de club in Sanfrecce Hiroshima.

Sanfrecce Hiroshima zou uitgroeien tot een van de bekende clubs in het Japanse voetbal. De naam “Sanfrecce” combineert het Japanse woord “san”, dat drie betekent, met het Italiaanse “frecce”, dat pijlen betekent. De naam verwijst naar een beroemde historische les uit de regio Hiroshima over de kracht van drie pijlen die samen worden gehouden.

Moriyasu werd een belangrijke middenvelder voor de club. Hij speelde vooral in een verdedigende rol en hielp het team om vorm en balans te behouden. Hij was niet de belangrijkste doelpuntenmaker, maar wel een speler die het team liet functioneren.

1992–1996: speler van het Japanse nationale elftal

Moriyasu speelde ook voor het Japanse nationale elftal in de jaren negentig.

Hij kwam tot 35 interlands en scoorde één keer voor Japan. Dit was een cruciale periode in de Japanse voetbalgeschiedenis. Japan probeerde zich voor het eerst te plaatsen voor een WK en het nationale elftal begon in eigen land steeds meer aandacht te krijgen.

Als verdedigende middenvelder moest Moriyasu de verdediging beschermen, ballen veroveren en het team georganiseerd houden. Die rol is niet altijd opvallend, maar op internationaal niveau zeer belangrijk.

Zijn ervaring als international werd later waardevol toen hij bondscoach werd. Hij kende de druk van het dragen van het nationale shirt uit eigen ervaring.

1993: de “Agony of Doha”

Een van de belangrijkste gebeurtenissen in Moriyasu’s loopbaan als speler was de beroemde Japanse voetbaltragedie die bekendstaat als de “Agony of Doha”.

In 1993 was Japan heel dicht bij plaatsing voor het WK 1994 in de Verenigde Staten. In de laatste wedstrijd van de Aziatische kwalificatie speelde Japan tegen Irak in Doha, Qatar. Japan stond op voorsprong en leek op weg naar de eerste WK-deelname in de geschiedenis.

Maar in de slotfase maakte Irak gelijk. Japan liep het WK mis. Dit resultaat werd een van de pijnlijkste momenten in de geschiedenis van het Japanse voetbal.

Voor internationale lezers kan de “Agony of Doha” worden gezien als een nationale sporttrauma dat een hele voetbalcultuur heeft gevormd. Het was niet zomaar één verloren wedstrijd. Het werd een symbool van hoe dicht Japan bij het wereldtoneel was gekomen, maar ook van hoeveel er nog moest gebeuren.

Moriyasu maakte die periode van dichtbij mee. Decennia later zou hij Japan als coach naar het WK leiden. Daardoor is zijn carrière diep verbonden met de ontwikkeling van het Japanse voetbal.

1994: belangrijke middenvelder bij Sanfrecce Hiroshima

In de beginjaren van de J.League bleef Moriyasu een belangrijke speler voor Sanfrecce Hiroshima.

De eerste jaren van de J.League waren kleurrijk en vol enthousiasme. Nieuwe clubs, grote toeschouwersaantallen, opvallende tenues, buitenlandse sterren en televisiebereik hielpen voetbal snel populairder te worden in Japan.

Moriyasu was geen commerciële superster, maar wel een belangrijke voetballer op het middenveld. Hij stond voor het soort speler dat een team stabiel maakt: tactisch bewust, gedisciplineerd en bereid om het minder zichtbare werk te doen.

Dat verklaart ook gedeeltelijk waarom hij later een succesvolle trainer werd. Zijn spelerscarrière draaide niet om individuele glans, maar om het begrijpen van teambalans.

1998: naar Kyoto Purple Sanga

In 1998 speelde Moriyasu voor Kyoto Purple Sanga.

Kyoto Purple Sanga, tegenwoordig bekend als Kyoto Sanga, is een andere Japanse club met een lange geschiedenis in het professionele tijdperk.

Voor een speler die sterk verbonden was met Hiroshima, betekende deze overstap een nieuwe omgeving en een andere clubcultuur. Dat gaf Moriyasu een breder perspectief op het Japanse voetbal buiten één club.

Hoewel deze periode niet het langste deel van zijn carrière was, droeg ze bij aan zijn begrip van hoe verschillende clubs functioneren.

1999–2001: terugkeer naar Sanfrecce Hiroshima

Moriyasu keerde in 1999 terug naar Sanfrecce Hiroshima.

In deze fase was hij een ervaren speler. Jongere ploeggenoten konden leren van zijn positionering, leiderschap en spelinzicht. Hij was niet langer alleen een speler die zijn eigen carrière opbouwde, maar ook een ervaren aanwezigheid binnen de selectie.

Zijn band met Hiroshima werd een bepalend onderdeel van zijn voetballeven. Hij was er speler, later staflid en uiteindelijk de trainer die de club grote successen zou bezorgen.

2002–2003: laatste jaren als speler bij Vegalta Sendai

Moriyasu bracht de laatste fase van zijn spelerscarrière door bij Vegalta Sendai.

Vegalta Sendai is een club uit de regio Tohoku in Japan. Zijn periode daar vormde het slothoofdstuk van zijn actieve loopbaan.

Na een lange carrière als middenvelder stopte Moriyasu als speler. Hij had honderden wedstrijden in het Japanse profvoetbal gespeeld en 35 interlands voor Japan achter zijn naam.

Na zijn afscheid van het veld bleef hij in het voetbal actief. Hij begon aan een nieuwe loopbaan als trainer, een weg die hem uiteindelijk naar de top van het Japanse voetbal zou brengen.

2004–2007: ontwikkelingscoach bij Sanfrecce Hiroshima

Na zijn spelerscarrière begon Moriyasu als ontwikkelingscoach bij Sanfrecce Hiroshima.

Deze stap is belangrijk, omdat hij niet meteen een bekende hoofdtrainer werd. Hij begon onderaan de trainersladder en leerde het vak vanuit de jeugd- en ontwikkelingskant.

Ontwikkelingscoaching draait niet alleen om techniek aanleren. Het gaat ook om jonge spelers mentaal, tactisch en professioneel te laten groeien.

Moriyasu’s rustige en geduldige karakter paste goed bij dit werk. Zijn jaren als ontwikkelingscoach hielpen zijn manier van coachen vorm te geven.

2005–2007: werk voor de Japan Football Association

In dezelfde periode werkte Moriyasu ook voor de Japan Football Association, onder meer in functies rond jeugdteams en regionale ontwikkeling.

Daardoor kreeg hij een breder beeld van het Japanse voetbal. Hij keek niet alleen naar één profclub, maar ook naar jeugdontwikkeling, regionale coaching en de structuur van nationale teams.

Voor een toekomstige bondscoach was dit zeer waardevol. Het hielp hem begrijpen hoe spelers in heel Japan worden ontwikkeld en hoe het nationale voetbalsysteem functioneert.

2007–2009: assistent bij het eerste elftal van Sanfrecce Hiroshima

Van 2007 tot 2009 werkte Moriyasu als coach bij het eerste elftal van Sanfrecce Hiroshima.

Dit was opnieuw een belangrijke stap in zijn ontwikkeling als trainer. Als eerste-elftalcoach stond hij dichter bij wedstrijdvoorbereiding, tactiek, trainingen en spelersmanagement op professioneel niveau.

Veel oud-spelers merken dat coachen heel andere vaardigheden vraagt dan spelen. Moriyasu bouwde zijn ervaring geleidelijk op in plaats van meteen een hoofdtrainersfunctie op het hoogste niveau te zoeken.

Die zorgvuldige ontwikkeling werd later een van de sterke punten van zijn loopbaan.

2010–2011: ervaring bij Albirex Niigata

Moriyasu werkte daarna als onderdeel van de technische staf bij Albirex Niigata, een andere J.League-club.

Deze periode was belangrijk omdat hij buiten de Hiroshima-omgeving werkte. Bij een andere club kreeg hij te maken met een andere voetbalcultuur, andere spelers en een andere organisatiestructuur.

Voor trainers is zo’n ervaring waardevol. Het voorkomt dat zij voetbal alleen door de gewoonten van één club bekijken.

2012: hoofdtrainer van Sanfrecce Hiroshima

In 2012 werd Moriyasu hoofdtrainer van Sanfrecce Hiroshima.

Dit was het keerpunt in zijn trainerscarrière. Hij keerde terug naar de club waar hij als speler en staflid een groot deel van zijn identiteit had opgebouwd, maar nu als eindverantwoordelijke van het eerste elftal.

In zijn eerste seizoen als hoofdtrainer leidde Moriyasu Sanfrecce Hiroshima naar de titel in de J1 League.

Voor buitenlandse lezers: de J1 League is de hoogste divisie van het Japanse profvoetbal. De titel winnen is de grootste binnenlandse competitieprestatie in Japan. Dat Moriyasu dit meteen in zijn eerste jaar als hoofdtrainer deed, was een grote prestatie.

2013: tweede J1-titel op rij

In 2013 leidde Moriyasu Sanfrecce Hiroshima opnieuw naar de titel in de J1 League.

Een competitie één keer winnen is moeilijk. Het jaar daarna opnieuw kampioen worden is vaak nog moeilijker, omdat tegenstanders de kampioen beter analyseren, de druk toeneemt en spelers gemotiveerd moeten blijven.

Het Hiroshima van Moriyasu was georganiseerd, evenwichtig en tactisch gedisciplineerd. Het team vertrouwde niet alleen op individuele klasse, maar speelde als een collectief met duidelijke rollen en structuur.

Door deze tweede titel op rij werd Moriyasu een van de meest gerespecteerde trainers in Japan.

2015: derde J1 League-titel

In 2015 won Moriyasu opnieuw de J1 League met Sanfrecce Hiroshima.

Met landstitels in 2012, 2013 en 2015 vestigde hij zich als een van de succesvolste Japanse clubtrainers van zijn generatie.

Deze prestatie is belangrijk omdat Japanse trainers, zowel in eigen land als internationaal, vaak minder aandacht kregen dan buitenlandse trainers. Moriyasu toonde aan dat een Japanse coach op het hoogste binnenlandse niveau een winnend team kon bouwen.

Zijn succes bij Hiroshima vormde de basis voor zijn latere functies bij nationale teams.

2017: vertrek bij Sanfrecce Hiroshima

In juli 2017 vertrok Moriyasu als hoofdtrainer van Sanfrecce Hiroshima.

Zelfs succesvolle trainersperiodes worden uiteindelijk moeilijk. Teams veranderen, spelers vertrekken, tegenstanders passen zich aan en resultaten kunnen teruglopen. Moriyasu ervoer zowel de glorie als de druk van clubmanagement.

Zijn vertrek uit Hiroshima betekende niet het einde van zijn trainerscarrière. Het werd juist de overgang naar een grotere nationale rol.

2017: coach van Japans Olympische generatie

In 2017 werd Moriyasu aangesteld als coach van de Japanse Olympische generatie, met het oog op de Olympische Spelen van Tokio.

Dat was een grote verantwoordelijkheid. De Olympische Spelen van Tokio waren bijzonder belangrijk omdat Japan gastland was. Voetbal was een van de sporten waarin het land sterk wilde presteren.

Een Olympisch elftal coachen is anders dan een club trainen. De coach moet jonge spelers ontwikkelen, hen voorbereiden op internationale wedstrijden en tegelijk nadenken over hun toekomst bij het nationale A-elftal.

Deze functie hielp Moriyasu de overstap te maken van clubvoetbal naar de structuur van nationale teams.

2018: bondscoach van Japan

In juli 2018 werd Moriyasu bondscoach van Japan.

Hij nam het team over na het WK 2018, waar Japan onder Akira Nishino de achtste finale had bereikt, maar dramatisch verloor van België nadat het met 2-0 had voorgestaan.

Moriyasu’s aanstelling was belangrijk omdat hij ook betrokken bleef bij de Olympische generatie. Daardoor had hij invloed op zowel het heden als de toekomst van het Japanse voetbal.

Voor internationale lezers is het goed om te begrijpen dat bondscoach van Japan zijn complexiteit heeft. Veel van de beste spelers spelen in Europa, waardoor de coach niet dagelijks met hen kan werken. Hij moet een team vormen tijdens korte interlandperiodes, rekening houden met reizen, clubvorm, conditie en tactische duidelijkheid.

2019: finalist op de Asian Cup

In 2019 leidde Moriyasu Japan naar de finale van de AFC Asian Cup.

De AFC Asian Cup is het belangrijkste continentale kampioenschap voor nationale teams in Azië. Japan is historisch gezien een van de succesvolste landen in dit toernooi.

Japan bereikte de finale, maar verloor van Qatar. Dat was teleurstellend, omdat Japan in Azië vrijwel altijd als titelkandidaat wordt gezien.

Toch liet het bereiken van de finale in zijn eerste grote toernooi met het A-elftal zien dat Moriyasu resultaten kon behalen. Tegelijkertijd bracht de nederlaag tactische en defensieve aandachtspunten aan het licht.

2021: vierde plaats op de Olympische Spelen van Tokio

In 2021 coachte Moriyasu het Japanse Olympische team op de Spelen van Tokio.

Japan bereikte de halve finale, maar verloor van Spanje. Daarna verloor het ook de wedstrijd om het brons van Mexico en eindigde het als vierde.

Hoewel Japan geen medaille won, was een plaats bij de laatste vier op een thuistoernooi een belangrijke prestatie. Het gaf bovendien waardevolle internationale ervaring aan jonge spelers die later belangrijk werden voor het A-elftal.

Voor Moriyasu betekende het toernooi nog een extra ervaring: jonge spelers leiden onder enorme binnenlandse druk.

2022: historische WK-zeges op Duitsland en Spanje

Het WK 2022 in Qatar was het moment waarop Moriyasu bij veel internationale voetbalfans bekend werd.

Japan werd ingedeeld in een zeer zware groep met Duitsland, Spanje en Costa Rica. Veel waarnemers verwachtten dat Duitsland en Spanje zich vrij gemakkelijk zouden plaatsen.

Maar Japan versloeg Duitsland met 2-1 in de eerste wedstrijd. Later versloeg Japan ook Spanje met 2-1. Door twee voormalige wereldkampioenen in dezelfde groep te verslaan, zorgde Japan voor een van de grootste verhalen van het toernooi.

Moriyasu’s tactische aanpassingen en wissels kregen veel aandacht. Japan veranderde vaak het wedstrijdbeeld in de tweede helft. Het team toonde discipline, veerkracht en het vermogen om sterkere tegenstanders af te straffen wanneer kansen zich voordeden.

Japan eindigde als groepswinnaar, vóór Spanje en Duitsland.

2022: verlies tegen Kroatië in de achtste finale

In de achtste finale speelde Japan tegen Kroatië.

De wedstrijd eindigde na verlenging gelijk, waarna Japan verloor na strafschoppen. Opnieuw slaagde Japan er niet in om de kwartfinale van een WK te bereiken.

Dat was pijnlijk, omdat Japan had laten zien dat het topteams kon verslaan. Maar de knock-outfase liet een andere uitdaging zien: winnen onder maximale druk, wanneer er geen herkansing is.

De nederlaag tegen Kroatië werd een belangrijke les voor Moriyasu en zijn spelers. Japan was gegroeid, maar de volgende stap vroeg om nog meer kalmte, efficiëntie en mentale kracht.

December 2022: Moriyasu blijft bondscoach

Na het WK 2022 bleef Moriyasu aan als bondscoach van Japan.

Dat was belangrijk in de Japanse voetbalgeschiedenis. Japan had na WK’s vaak van bondscoach gewisseld, maar Moriyasu kreeg de kans om door te bouwen richting 2026.

Die beslissing weerspiegelde zowel het succes als het onafgemaakte werk van Qatar. Japan had Duitsland en Spanje verslagen, maar de kwartfinale niet bereikt. Moriyasu’s volgende missie werd duidelijk: Japan voorbij de achtste finale brengen.

2023–2024: bouwen aan een sterker Japan

Na Qatar begon Moriyasu aan een nieuwe versie van Japan.

Steeds meer Japanse spelers waren actief in Europese competities. Spelers als Takefusa Kubo, Kaoru Mitoma, Ritsu Doan, Wataru Endo, Daichi Kamada, Ayase Ueda, Takehiro Tomiyasu en Ko Itakura gaven Japan meer internationale ervaring dan ooit.

Tegelijkertijd kende Japan ook teleurstelling op de AFC Asian Cup van 2023, waar het team in de kwartfinale werd uitgeschakeld. Voor een land met hoge verwachtingen in Azië werd dat als een tegenvaller gezien.

Dit liet zien dat de ontwikkeling van Japan geen rechte lijn is. Het team kon Duitsland en Spanje verslaan op een WK, maar had soms moeite met compacte, gedisciplineerde tegenstanders in Azië.

2025–2026: voorbereiding op het WK 2026

In aanloop naar het WK 2026 werkte Moriyasu verder aan een volwassenere Japanse ploeg.

Japan had inmiddels een van de meest Europees georiënteerde selecties van Azië. Veel spelers waren gewend aan hoge intensiteit in Engeland, Spanje, Duitsland, Italië, Frankrijk, Nederland, België en Schotland.

Moriyasu’s uitdaging was niet langer alleen bewijzen dat Japan kon meekomen. Dat had de ploeg in 2022 al gedaan. De uitdaging werd om Japan stabiel genoeg te maken om ook knock-outwedstrijden te winnen.

Richting 2026 groeide de ambitie. Het doel was niet meer alleen deelnemen of één beroemde stunt veroorzaken. Het doel werd het bereiken van de kwartfinale, en misschien zelfs meer.

2026: opnieuw met Japan naar het WK

Op het WK 2026 leidt Moriyasu Japan opnieuw.

Japan zit in een groep met Nederland, Tunesië en Zweden. Elke tegenstander brengt een andere uitdaging mee. Nederland heeft topspelers in alle linies. Tunesië is defensief georganiseerd en moeilijk te breken. Zweden brengt fysieke kracht, kopkracht en gevaarlijke aanvallers.

Voor Moriyasu kan dit toernooi zijn nalatenschap als bondscoach bepalen. In 2022 bewees hij dat Japan topteams kan verslaan. In 2026 is de vraag of Japan verder kan komen dan ooit tevoren.

Als Japan voor het eerst de kwartfinale haalt, zal Moriyasu herinnerd worden als een van de succesvolste coaches in de geschiedenis van het Japanse voetbal.

Tijdlijn van de carrière van Hajime Moriyasu

De coachingstijl van Moriyasu

De stijl van Hajime Moriyasu wordt vaak omschreven als rustig, evenwichtig en pragmatisch.

Hij presenteert zich meestal niet als een dramatische tactische revolutionair. In plaats daarvan richt hij zich op voorbereiding, teamgeest, defensieve organisatie en aanpassing aan wedstrijdsituaties.

Zijn verleden als verdedigende middenvelder is zichtbaar in zijn manier van coachen. Hij hecht veel waarde aan de balans tussen aanval en verdediging. Zijn teams moeten compact blijven, het centrum beschermen en snel omschakelen wanneer de bal wordt veroverd.

Tegelijkertijd is Moriyasu ook bekritiseerd. Soms wordt gezegd dat hij conservatieve keuzes maakt, dat zijn aanvalspatronen niet altijd duidelijk zijn of dat hij te laat reageert wanneer Japan moeite heeft om verdedigende tegenstanders open te breken.

Zijn voorstanders wijzen echter op het WK 2022 als bewijs van zijn sterke punten. Zijn wissels en tactische aanpassingen tegen Duitsland en Spanje hielpen Japan historische overwinningen te behalen.

Waarom Moriyasu belangrijk is in de Japanse voetbalgeschiedenis

Moriyasu is belangrijk omdat hij verschillende tijdperken van het Japanse voetbal met elkaar verbindt.

Als speler maakte hij de periode mee waarin Japan nog probeerde het eerste WK te bereiken. Hij ervoer de pijn van de “Agony of Doha”. Daarna speelde hij in de beginjaren van de J.League, toen professioneel voetbal onderdeel werd van de Japanse cultuur.

Als clubtrainer bewees hij dat een Japanse coach een kampioensteam kon bouwen in de J.League, met drie landstitels bij Sanfrecce Hiroshima.

Als bondscoach leidde hij Japan naar enkele van de beroemdste internationale overwinningen van het land. De zeges op Duitsland en Spanje in 2022 veranderden de manier waarop veel mensen buiten Japan naar de Samurai Blue keken.

Zijn carrière is daarom niet alleen het verhaal van één coach. Het is ook het verhaal van de groei van Japan, van een opkomend voetballand tot een serieuze internationale tegenstander.

Wat zijn carrière zegt over het Japanse voetbal

De carrière van Moriyasu laat ook zien hoe sterk het Japanse voetbal is veranderd.

Toen hij begon met spelen, had Japan nog geen professionele competitie. Toen hij international werd, probeerde Japan zich nog voor het eerst te plaatsen voor een WK. Toen hij trainer werd, was de J.League volwassen geworden. En tegen de tijd dat hij Japan coachte op de WK’s van 2022 en 2026, speelden veel Japanse voetballers in Europese topcompetities.

Die ontwikkeling is opmerkelijk. Japan veranderde van een land buiten de mondiale voetbaltop in een ploeg die voormalige wereldkampioenen kan verslaan.

Moriyasu maakte bijna elke fase van die reis mee.

Conclusie: Hajime Moriyasu en de volgende uitdaging van Japan

De carrière van Hajime Moriyasu kan het best worden gezien als een lange, gestage klim door het Japanse voetbal.

Hij was als speler geen wereldster, maar wel een slimme en gedisciplineerde middenvelder. Hij maakte de pijn van de misgelopen WK-kwalificatie in 1993 mee. Hij werd onderdeel van de vroege J.League-jaren met Sanfrecce Hiroshima. Na zijn spelerscarrière leerde hij het trainersvak van de ontwikkelingskant af.

Als trainer van Sanfrecce Hiroshima won hij drie J1 League-titels. Als bondscoach leidde hij Japan naar historische overwinningen op Duitsland en Spanje tijdens het WK 2022.

Nu is zijn uitdaging om Japan voorbij de achtste finale te brengen en voor het eerst de kwartfinale van een WK te bereiken.

Voor buitenlandse lezers kan Moriyasu op het eerste gezicht een stille figuur langs de zijlijn lijken. Maar zijn loopbaan draagt het verhaal van de opkomst van het Japanse voetbal in zich. Van het verdriet in Doha tot de overwinningen in Qatar, en nu richting het WK 2026, blijft Hajime Moriyasu een centrale figuur in Japans zoektocht naar nieuwe voetbalgeschiedenis.